Schlaf fand nicht statt – Schattenhafte Augen
Körper, die beschlagen wie Scheiben kondensieren.
Der nächtliche Tau uns daran erinnert:
Zu 80% besteht der Mensch aus Wasser,
Morgen, siehst Du nicht,
Den Weg, den sich der Tropfen hinunter bahnt
Draussen regnet es, an Leder prallt Wasser ab,
Genau wie die Erinnerung abprallt am Tag. Let’s not break fast.
Du wirst geliebt zum letzten
Mal heur kann man es nicht nennen. “it’s a mathematical
Problem coldly seen.” Sag jetzt nichts / Woran denkst Du gerade?
Le roi est mort, vive le roi! Wenn ich an ein
Gleichschenkliges Dreieck denke, kommts mir
Gar nicht so abwegig vor. Wie er da stand in seiner
Erhobenen Lendlichkeit, extra safe, “that’s what we’d all
Like to believe” oder war’s doch der Alkohol ?
Tomorrow is the fulfillment of all our dreams
Yeah, honey, but what’s so bad about today ?
Suicidal trigonometry
Sleep did not take place – dark encircled eyes
Bodies steamed up, condensing like on window panes
The nocturnal dew reminds us that
To 80% we consist of water,
Tomorrow, can’t you see
The path, the drop paves itself on its downward way
Outside the rain, water bounces off the leather,
Just as memory bounces off the day. Let’s not break fast.
You are being loved for the last time
Mal heur, you cannot call it. “it’s a mathematical
Problem coldly seen.” Do not say anything / what are you thinking right now?
Le roi est mort, vive le roi! When I think of a
Equilateral triangle, it does not
Seem so far-fetched as before. As he stood there
Charged loin, extra safe, “that’s what we’d all
Like to believe” or was it the alcohol ?
Tomorrow is the fulfillment of all our dreams
Yeah, honey, but what’s so bad about today ?

Trigonometria suïcida
El son no es va presentar - els ulls foscos envoltats
Cossos boirosos, la condensació als vidres de
La rosada nocturna ens recorda que:
el cos humà es compon d'un 80% d'aigua,
Demà, no ho pots veure,
La ruta, la gota que serpenteja en el seu camí cap avall
Fora, la pluja, l'aigua rebota en el cuir,
Així com la memòria rebota en el dia. No anem a trencar ràpidament.
Ets estimat per última vegada
Desgràcia, no es pot dir. “És un matemàtic
Problema vist amb fredor”. "No diguis res / en què estàs pensant ara?”
El rei és mort, visca el rei! Quan penso en un
Triangle equilàter,
No sembla tan desgavellat com abans. Mentre hi era, amb el seu
Membre carregat, “extra safe”, "tant de bo si ho podríem creure
o era la puta alcohol?
Demà és el compliment de tots els nostres somnis
Yes, honey, but what’s so bad about today?
(1993)
China Bones
Cap a l’aigua, jo fixant-me
El regust de la ira desdibuixat
En un anell de plata, trobem una llaminadura
Tricolor. Quimeres de nit ens passen frec a frec
Tocant-nos, somnàmbuls els dos,
Fins que l’hora del matí ens desperta amb un ensurt.

China Bones
To the water, me-stare-ing
The aftertaste of anger blur/red
In a ring of silver, we find triple-colored
Candystripes. Night chimeras pass us by
Touching us, somnambulating both of us,
Till the morning hour wakes us with a shriek.
China Bones
Auf das Wasser, ich starr/end
The aftertaste of anger ver/wischt
In einem Silberring, wir finden triple-colored
Candystripes. Nachtschimären leis’ uns
Streifen, somnambulating both of us,
Bis die Morgenstund uns schrickt.
Pres
Tu no em deixes fugir
Qualsevol dia, qualsevol nit
M’emmanilles amb la teva mirada
A un càstig deliciosament dolent
Digues, quan vols alliberar-me?
Tu no em deixes fugir
Qualsevol lloc, qualsevol situació
M’intrigues amb les teves paraules
M’embruixes amb les teves armes
Em desarmes amb el teu somriure
Em lligues i no m’importa
Com m’allunyaré de tu.
Digues-m’ho, on s’acaba besar
Digues-m’ho, on es comença picar
On comença la captura
On comença el dolor.
(maig 2012)
Prisoner
You do not let me escape
Any day, any night
Tie me with your gaze
In a deliciously evil punishment
Tell me, when will you release me?
You do not let me escape
Any place, any situation
Intrigue me with your words
put a spell on me with your weapons
Disarm me with your smile
You tie me up and I do not care
How will I distance myself from you.
Tell me where does kissing end,
Tell me where does biting start,
Where capture begins,
Where does it begin the pain.
Gefangen
Du lässt mich nicht fliehen
Jeden Tag, jede Nacht
Fesselst mich mit deinem Blick
In einer herrlich-bösen Strafe
Sag mal, wann lässt Du mich je wieder frei?
Du lässt mich nicht fliehen
An jedem Ort, in jeder Situation
Machst mich neugierig mit deinen Worten
Du verzauberst mich mit deinen Waffen
Entwaffnest mich mit deinem Lächeln
Du fesselst mich, und es ist mir egal
Wie ich mich je von dir losmachen kann.
Sag mir, wo hört das Küssen auf,
Sag mir, wo das Beißen beginnt,
Wo beginnt die Gefangennahme,
Wo beginnt der Schmerz.

Els primers dos poemes vaig presentar en l'exposició Dark Vila a Can Jeroni a Sant Josep fa un any (novembre - desembre 2012). Era una exposició experimental amb poesia meva i fotografies atmosfèriques en blanc i negre.
El tercer poema també sortia a Dark Vila, però és el primer poema que vaig escriure completament en català i no primer en anglès o alemany (com abans).
Escric poesia des de quan tenia 17 anys. El meu primer poema s'anomenava "Dolor".
Títols de poesia que vaig escriure:
1988-1990 (sense títol) poesia en alemany
1991-1992 Heretic Heritage (primer poemari, en anglès)
1994 Night's Little Fiends (segon poemari, en anglès)
1995-1997 Gothic (poemes diversos...)
1999 My short trip to your stinky planet (tercer poemari, anglès)
2012 Dark Vila (quart poemari, poemes vells i nous)
(en català, alemany, anglès per l'expo Dark Vila de l'any 2012)
2013 Emmetzinat (només en català) (quintè poemari)
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada