Entrades populars

dissabte, 19 de setembre del 2015

Georg Kreisler - Schlagt sie tot! Wenns nicht wahr ist / Estossina'ls! Si no és veritat (ALERTE! SÀTIRA)



Schlagt sie tot

Wenn dich kleine Kinder stören –
Schlag sie tot!
Auch wenn sie dir selbst gehören –
Schlag sie tot!
Triffst du einen Judenbengel
Spiele seinen Todesengel –
Schlag ihn einfach mausetot!

Siehst du eine Negerfratze –
Schlag sie tot!
Stört dich deines Nachbarn Glatze –
Schlag ihn tot!
Du musst dich für gar nichts schämen
Musst dir nichts zu Herzen nehmen –
Schlag sie einfach mausetot!

Türken, Kurden, Libanesen
Und auch Weiße –
Unbrauchbare Lebewesen
Sind halt Scheiße
Kommunisten, Anarchisten und so weiter –
Mach dir nicht das Leben schwer
Rechtsanwälte, Angestellte, Friedenstauben –
Alle, die noch immer an das Gute glauben
In den Müll, in den Dreck!
Putz sie einfach weg!

Hat ein Bürger Beinprothesen –
Schlag ihn tot!
Will ein Bürger Bücher lesen –
Schlag ihn tot!
Arbeitsscheue oder Streuner –
Und vergiss nicht die Zigeuner! –
Schlag sie einfach mausetot!

Komm mir nicht mit Demokraten –
Köpf sie, kill sie!
Das sind Todeskandidaten –
Niemand will sie!
Vater, Mutter, Schwestern, Brüder, alte Freunde
Brauchst du die für irgendwas?
Pfarrer, Lehrer, Besserwisser –
Strangulier sie!
All die blöden Tintenpisser –
Massakrier sie!
Merk dir eins: Du bist stark!
Aller Rest ist Quark!

Lass uns wieder Kriege führen –
Schlag sie tot!
Ganze Völker dezimieren –
Schlag sie tot!
Erst wenn sie im Grab verschwinden
Wirst du dran Gefallen finden –
Also schlag sie mausetot!

Mausetot –
Frisst kein Brot
Pack sie und schlag sie tot!



Estossina'ls

Si petits nens et molesten –
Estossina'ls!
Encara que siguin els teus –
Estossina'ls!
Si topes amb un xicot jueul
Fes veure com siguis el seu àngel de mort –
Mata'l fins que estigui més mort com una pedra!

Si veus una cara d'un negre –
Estossina'l!
Si t'emprenya la calba del teu veí –
Estossina'l!
No has d'avergonyar-te per res
No has de perdre res personalment –
Estossina'ls que estiguin més morts com una pedra!

Turcs, kurds, libanesos
I també uns blancs –
Creatures inútils
Són res més que merda
Communistes, anarquistes etcètera –
No t'amarguis la teva vida
Advocats, funcionaris, colomes de pau –
Tothom qui encara creu en el Bé
Cap al fems! Cap a la brutícia!
Arresbossa'ls i deixa'ls més mort com una pedra!

Si un ciutadà té protèsis de les cames –
Estossina'l!
Si un ciutadà vol llegir llibres –
Estossina'l!
Gent que no vol treballar o vagrants –
I no t'oblidis dels gitans! –
Estossina'ls fins que estiguin més mort com una pedra!

No em parles més de democrates –
Decapita'ls, mata'ls!
Tots són condemnats de morts –
Ningú no els vol!
Pare, mare, germanes, germans, vells amics
Els necessites per alguna cosa?
Cures, professors, setciències –
Escanya'ls!
Tots els estúpids pixadors de tinta –
Fes-hi un massacre d'ells!
Recorda't d'una cosa: Tu ets fort!
La resta és tot mort!

Anem a fer la guerra de nou! –
Estossina'ls!
Delmar pobles sencers –
Estossina'ls!
Tant bon punt que s'esvaneixin al sepulcre
T'anirà de gust –
Aleshores, estossina'ls com les rates!

Mort com una pedra –
No menja pa
Agafa'ls i estossina'ls!







-------------------------------------------------------------

Wenns nicht wahr ist

Als es zum Köpfen ging, da sprach der Delinquente:
"Gebt mir zum letzten Mal noch meine Geige her!
Wenn ich zum Abschied nur noch einmal spielen könnte
Dann fiele mir das Kopfverlieren nicht so schwer!"
Da gab man ihm die heiß ersehnte Violine –
Er durfte spielen und er spielte wunderbar
Sogar der Henker weinte bei der Guillotine
Und alle andern weinten auch – das ist ja klar!

Da war der König so gerührt
Er hat das Unrecht gleich gespürt
Und hat ihn leben lassen, samt der Violin'!
Und alle Leute schrien: "Hurra!
Jetzt ist er frei, halleluja!" –
So spielt er immer noch am Abend vor'm Kamin

Und wenn's nicht wahr ist, dann ist's erfunden
In einem Buch geschrieben und sehr schön gebunden –
Drum übet Geige und habt Geduld
Und wer geköpft wird, der ist selber daran schuld!

Als er vorm Richter stand, da sprach der arme Sünder:
"Dass ich die Bank beraubte, hat mich sehr gekränkt –
Wir war'n zu Hause nämlich zweiundzwanzig Kinder
Und meinem Vater hat sein Chef nie was geschenkt!
Wir haben nur immer jeden dritten Tag gegessen
Und meine Mutter jeden vierten, die war krank
Und wenn ich Geld gestohlen hab' infolgedessen,
Hat es ja niemandem geschadet, nur der Bank!!

Da war der Richter so gerührt
Er hat das Unrecht gleich gespürt
Und hat ihn freigesprochen, auch wenn's nicht erlaubt!
Und alle Leute schrien: "Hurra!
Jetzt ist er frei, halleluja!" –
Dann haben sie selber ein paar Banken ausgeraubt

Und wenn's nicht wahr ist, dann ist's erfunden
In einem Buch geschrieben und sehr schön gebunden –
Drum seid gehorsam und habt Geduld
Und wer kein Geld hat, der ist selber daran schuld!

"Revolution!" schrie unlängst einer ganz verzweifelt
"Denn unsre Herrscher, die verdienen kein Pardon!
Wir leben heut' in einer Zeit, die ist verteufelt
Dagegen hilft nur eines, nämlich Revolution!
Wir atmen Dreck und führen Kriege für die Reichen
Und in der Zeitung steht, das müsse auch so sein
Und bei der nächsten freien Wahl wähl'n wir die Gleichen
Die dafür Sorge tragen, dass wir uns nicht befrei'n!

Da war der Kanzler so gerührt
Er hat dem Manne gratuliert
Und's Parlament ging ohne Widerspruch nach Haus'!
Und nun war'n alle Menschen gleich
Weil alle arm war'n, war'n sie reich
Und mit der Zeit hat sich gezeigt
Das zahlt sich aus.!

Und wenn's nicht wahr ist, dann ist's erfunden
In einem Buch geschrieben und sehr schön gebunden –
Drum lebet glücklich und habt Geduld
Wer zu viel arbeitet, ist selber daran schuld!
Ja wenn's nicht wahr ist, dann ists erfunden
Man hat uns allen einen Bären aufgebunden –
Wer an Gewalt heut' auch nur denken kann
Der ist kein Ehrenmann –
Kein Ehrenmann –
Kein Ehrenmann!


---------------------------------





Si no és veritat

Quan va arribar l'hora de la guillotina, el delinqüent deia:
"Dóna'm el meu violí l'última vegada, si us plau!
Si tan sols pogués tocar el violí un comiat, només un cop
Llavors, després perdre el cap no em faria res!"
Aleshores li van donar el violí tan estimat –
Se li van permetre tocar, i ell, com un déu jove, va tocar
Fins i tot el botxí va plorar al costat de la guillotina
I tots els altres van a plorar - això està clar!

Aleshores el rei era tan emocionat,
Va sentir la injustícia tot de cop.
I va amnistiar-lo, deixar-lo viure, amb el seu violí!
I tota la gent va cridar: "Hurra!
Ara s'han alliberat, al·leluia!" –
Així que al capvespre encara està tocant davant la ximeneia.

I si no és veritat, llavors s'ho van inventar
En un llibre escrit i ben publicat –
Doncs, practicau el violí i sou pacients,
I qui va ser decapitat, té la culpa en si mateix!


Quan va ser acusat davant el jutge, el pobre pecador deia:
"Que vaig robar el banc, m'ha ofès molt –
Doncs a casa èrem vint-i-dues criatures
I a mon pare, el seu cap no li va mai regalar res de res!
Tan sols cada tercer dia vam menjar,
I ma mare cada quart dia, ella era malalta
I si vaig robar diners per això,
No ha afectat a ningú, només al banc!!

Aleshores, el jutge va ser tan emocionat,
Va sentir la injustícia tot d'un cop.
I va absoldre'l, encara que no era permès!
I tothom va cridar: "Hurra!
Ara és lliure, al·leluia!" –
Aleshores, van robar els mateixos un parell de bancs.

I si no és veritat, llavors s'ho van inventar,
En un llibre escrit i ben publicat –
Doncs, sou obedients i sou pacients,
I qui no té diners, té la culpa en si mateix!


"Revolució!" plorà algú molt desesperat,
"Els nostres governants, no es mereixen cap pietat!
Avui vivim en una època, que està demonitzat.
Hi ha tan sols un remei, és a dir, revolució!
Respirem brutícia i fem guerres per als rics,
I el que surt en el diari, diu que hauria de ser així,
I al pròxim vot lliure votem els mateixos,
Ells qui asseguren, que mai no ens alliberem!


Aleshores el cancellor era tan emocionat
Va dir al l'home enhorabona!
I el parlament se'n va anara a casa sense vetar!
I ara tothom, tots i totes, eren iguals
Perquè tothom era pobre, eren tots rics
I amb el pas del temps s'ha fet veure
Això realment val la pena!

I si no és veritat, llavors s'ho van inventar
En un llibre escrit i ben publicat –
Doncs, viviu feliços i sou pacients
Qui treballa massa, té la culpa en si mateix!

Sí, I si no és veritat, llavors s'ho van inventar
Ens han pres el pèl a tots –
Qui tan sols pot pensar en violència avui
No és cap home d'honor –

Cap home d'honor –
Cap home d'honor!






Georg Kreisler era un componist, cantant, poeta i anarquista.
Va fugir dels nazis l'any 1938, va viure als Estats Units, va rebre la nacionalitat nortamericana, 
l'any 1955 va tornar a l'Europa.
Publicaré de les seves cançons inoblidables.
Kreisler era un mestre de l'humor negre.

Cap comentari:

Publica un comentari a l'entrada